Auteur: Rob van Spanje

Hondsmoe

Eerlijk gezegd heb ik helemaal geen zin om een column te schrijven.
Natuurlijk zijn er regelmatig wel eens wat dagen dat het even wat minder gaat maar geen zin om een stukje te schrijven komt bij mij zelden voor. Daarvoor schrijf ik maar al te graag want schrijven kost mij geen energie maar geeft mij die. Is nu even anders. Gaat wel weer over.
(meer…)

written by

Het jaar 2018

Ik overdrijf wel eens maar om nou te zeggen dat 2018 het meest vrolijke jaar uit mijn leven is geweest. Dacht het niet. (meer…)

written by

Kerstshow

Kerst doet mij helemaal niks meer.
Is ooit wel anders geweest maar kennelijk komt het verstand met de jaren. Wat ik zie, is voor het merendeel alleen nog het hele circus er omheen. Slechts uiterlijk vertoon. Heeft niks, maar dan ook helemaal niks te maken met de kerstgedachte.
(meer…)

written by

Pessimisme

Niet de eerste keer maar ik begin weer eens aan een column waarvan ik geen flauw idee heb waar die zal eindigen. Omdat het over een onderwerp gaat waar ik totaal geen verstand van heb. Pessimisme is mijn ding nu eenmaal niet. Toch leuter ik wat omdat ik er wel een mening over heb. (meer…)

written by

Mijn beste column

Wordt dit mijn beste column die ik ooit geschreven heb?
Zoals lezers van mij gewend zijn ben ik meestal serieus. Tuurlijk hoort daar ter afwisseling ook af en toe een kwinkslag bij.
(meer…)

written by

Moslims

Ik haat ze. Voor alle duidelijkheid: in de laatste plaats die moslims. Wel die mensen die hen zonder nadenken allemaal op voorhand klakkeloos op een hoop gooien. Boerka’s, polygaam, onderdrukking van vrouwen, Arabieren. Alles één pot nat. Alsof iedere moslim een gewelddadige extremist is. Allahu Akbar. (meer…)

written by

Zwarte Piet

Waar zijn we anno 2018 mee bezig?
Ik ga ruim zestig jaren terug in de tijd en denk aan het sinterklaasfeest zoals het in mijn jeugd altijd is geweest. Gewoon, een heerlijk feest om van te genieten. Door ouders maar vooral door kinderen. Daarom heet het ook kinderfeest.
(meer…)

written by

Publiciteitsgeil

Regelmatig komt er wel zo’n opmerking langs.
Schrijvers zijn vaak alleen maar dol op publiciteit. Ze willen simpelweg aandacht. Waarom leggen ze anders hun hele ziel en zaligheid bloot in wat ze denken wereldkundig te moeten maken in een boek, column, gedicht. Zelfs op social media?
(meer…)

written by

Supermarkt

Ik woon in een dorp.
Een meer dan grote supermarkt voor dorpse begrippen. De eigenaar is een paar jaren ouder dan mij. Heel lang geleden beginnen zijn ouders een kleine, simpele kruidenierswinkel. Hun gezicht met die eeuwige vriendelijkheid heb ik nog altijd helder voor ogen. In de loop der jaren is hun winkeltje uitgebouwd tot een geweldige supermarkt. Inmiddels gewoon de Appie.
(meer…)

written by

Het zijn de kleine dingen

Geluk, vrolijkheid, een glimlach. Ver te zoeken hoef ik niet. Simpel, in huis, een stukje wandelen. Ik kijk om mij heen en zie al wat het leven mooi maakt. Een welkome afwisseling van mijn vaak zo sombere gevoel. Ik hoef het alleen maar te zien. Schrijf ik er wat over vinden mensen dat nog leuk ook. Zo eenvoudig kan het zijn.

Dit is trouwens mijn tweehonderdste column voor Banger Sisters.
Gewoon, een stukje dus.

Bij mijn dagelijkse wandelingetje tref ik mensen met wie ik een babbeltje maak.
Waar we over praten? Maakt niet uit. Het weer, gezondheid, voetbal, actua, nieuws uit het dorp. Meestal ben ik van alles in grote lijnen op de hoogte dus dat scheelt.
Hoe dan ook: in een gesprek geef je aandacht aan elkaar. Heb je daar geen zin in? Voer dan geen gesprek. Zeker ook geen monologen anders sta je alleen maar wat te kletsen over jezelf en zo. Leuteren over jezelf interesseert geen mens. Leer je zelf ook helemaal niks van; je weet het al. Vertel het dan ook niet en voer een echt gesprek. Oprecht luisteren is heel wat anders dan simpel horen.

Menigeen heeft er kennelijk toch wel moeite mee. Hoe voer je een gesprek?
Alles wat je aandacht geeft, groeit. Geldt voor mens en dier. Voor wie het gelooft zelfs voor planten.
Hou het simpel en wees gewoon jezelf. Spreek mekaar aan met de voornaam en zeg gewoon jij en jou als je dat gewend bent of graag wilt. Dat onzinnige geouwehoer over u is allang verleden tijd. In kranten en op tv wordt iedereen ook met z’n voornaam vermeld. De heer Rutte wordt als minister-president Mark Rutte genoemd. Logisch, zo heet hij. Heeft niks te maken met gebrek aan respect. Onze koning en koningin heten doodgewoon Willem-Alexander en Maxima. Als ze morgen bij mij voor de deur staan is het jij en jou. Wennen ze wel aan. Ik wacht tot de bel gaat. Mark trekt daarna de deur wel dicht.

Waarom zou ik iemand met u moeten aanspreken? Omdat ie ouder is? Kom nou. Zelden gedaan en geldt voor mij gezien mijn eigen leeftijd vandaag de dag al helemaal niet meer. Heeft ie een hoge functie of denkt ie vooral zelf status te hebben? Ben ik totaal ongevoelig voor. Iedereen is voor mij gewoon jij en jou.

Hoe dan ook: als je met iemand praat, maak je oogcontact. Ga niet langs of wezenloos door iemand heen kijken of ongeïnteresseerd naar de hemel staren. Kijk je gesprekspartner recht in de ogen. Zet altijd je zonnebril af. Niets is hinderlijker dan wanneer je elkaars ogen tijdens een gesprek niet kan zien. Ogen zijn vele malen belangrijker dan hoe je er uitziet of wat je vertelt.
Voor de rest niet al te moeilijk doen. Je praat gewoon; niks bijzonders. Toon oprechte belangstelling in wat een ander je wil vertellen. Luister ook heel bewust en reageer op wat iemand zegt. Heel vaak hoor je dingen die een ander niet zegt maar wel bedoelt. Het bekende tussen de regels door lezen. Doet heel vaak wonderen en leidt vaak tot gesprekken die je nooit had kunnen bevroeden. Prachtig.

Zeg eens met een glimlach hoi tegen een wildvreemde. Zal zich afvragen waar die jou toch van kent.
Altijd wens ik iemand nog een prettige dag. Zijn mensen vaak niet gewend. Je ziet een ander glunderen en krijgt een glimlach en vriendelijke groet terug. Mooi toch? Kost niks, doet veel.

Blijf gewoon jezelf.
Het zijn de kleine dingen die het doen.

 

 


Meer columns van Rob van Spanje? Lees zijn bundels Vis op vrijdag en Ik hengel maar wat!

written by