image

‘In 2015 kregen vrouwen gemiddeld 1.66 kinderen. Honderd jaar eerder waren dat er nog 4.45. Echtparen die rond 1870 trouwden, kregen gemiddeld zelfs 8 kinderen.’

Haar leven lang is Anita al gefascineerd door de jeugd van haar ouders, die beiden opgroeiden in een groot naoorlogs gezin. Haar moeder was een van veertien en haar vader een van zeven kinderen. Hoe was het om op te groeien in zo’n groot gezin? Was het gezellig om zoveel broers en zussen te hebben of kwamen ze aandacht tekort? Hoe werden alle monden gevoed en alle kinderen gekleed, hoe werd de orde bewaakt, wie nam welke rol op zich en hoe ging het er op school aan toe? En hoe werd het huishouden gerund zonder elektrische apparaten? Maar vooral: hoe heeft hun plek in dat grote gezin de levens van Anita’s vader, moeder, ooms en tantes beïnvloed?

Het huis vol is het indrukwekkende verhaal van het grote gezin in naoorlogs Nederland en is rijkelijk voorzien van historische beelden en anekdotes over het leven toen.

Martje is het oudste kind van de veertien en werd geboren in 1945. Hierna volgden nog dertien kinderen, waaronder de moeder van de auteur Anita Terpstra. Het gezin van haar vader bestond uit zeven kinderen. Een aanzienlijk aantal kinderen minder, maar voor de begrippen van deze tijd toch een behoorlijk groot gezin. De gezinnen groeiden op in Friesland.
In ‘Het huis vol’ beschrijft Anita hoe ze als naoorlogse gezinnen het hoofd boven water hielden, met een minimum aan voedsel, kleding en persoonlijke aandacht. Vooral dat laatste heeft alle kinderen gevormd tot wie ze nu zijn.

Zoals op de achterflap vermeld is, heeft Anita altijd al een fascinatie gehad voor de jeugd van haar ouders. Zo vlak na de oorlog was het niet gemakkelijk om het hoofd boven water te houden. Ze heeft zich er erg goed in verdiept en door de verhalen van haar vader, moeder, ooms en tantes is het een realistisch en ontroerend boek geworden. Omdat mijn ouders al vóór de oorlog waren geboren en ook uit grote gezinnen kwamen, herken ik veel verhalen van de armoede en gebrek aan voeding en kleding maar al te goed. Evenals het harde werken en het respect voor de kerk, waardoor iedere vorm van geboortebeperking ten strengste verboden was.
Aan ieder kind is een hoofdstuk gewijd, met tussendoor prachtige foto’s en historische feiten. Typerend is dat ieder kind zijn of haar jeugd anders heeft beleefd en dat ze allemaal andere gevoelens hebben voor ouders of broers en zussen. Mooie, persoonlijke en zeer openhartige verhalen.
Voor kinderen die in deze tegenwoordige tijd geboren zijn met alle luxe en comfort, is het niet voor te stellen dat deze naoorlogse kinderen het zonder telefoon en andere technische apparaten moesten doen. Wat een verschil met nu en dat in ruim een halve eeuw eerder…
Toch wil dat niet zeggen dat het heden zaligmakend is. Een gouden middenweg zou perfect zijn.
Anita heeft een prettige schrijfstijl, waardoor het boek gemakkelijk leest en geen moment verveelt.
Een eerlijk, indrukwekkend, ontroerend en confronterend boek!

Anita Terpstra (Hallum, Friesland, 1974) is een Nederlandse thrillerauteur en tevens freelance journalist en redacteur. Ze studeerde journalistiek en kunstgeschiedenis. Terpstra’s verhalen zijn gepubliceerd in AvantGarde en Lava en werden bekroond in de Trouw-verhalenwedstrijd.
In 2009 debuteerde ze als misdaadauteur met Nachtvlucht, dat genomineerd werd voor de Schaduwprijs (voor het beste Nederlandstalige thrillerdebuut) en de Crimezone Thriller Award. Daarna volgden de thrillers Anders en Samen, waarvan de laatste genomineerd werd voor de Gouden Strop. Anita woont met haar gezin in Leeuwarden.

Uitgeverij: Hollands Diep
ISBN: 9789048842537
Aantal pagina’s: 288
Prijs: €19,99

written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.