Hof van ijs en sterren – Sarah J Maas

2

OOK IN DE DONKERSTE NACHT SCHIJNEN DE STERREN

Feyre en Rhys zijn nog steeds bezig met de wederopbouw van het Nachthof en de immens veranderde wereld daarbuiten. Gelukkig komt de Winterzonnewende steeds dichtbij, en dat biedt een verdiend uitstel van de werkzaamheden. Toch kan zelfs de feestelijke sfeer de schaduwen van het verleden niet tegenhouden. Terwijl Feyres eigen hart langzaam geneest, ontdekt ze dat de wonden van haar dierbaren dieper zijn dan ze dacht. Hun littekens hebben een grote invloed op de toekomst van haar hof.

1

Op de sterren die luisteren,
en dromen die uitkomen.

In Velaris viel de eerste wintersneeuw en ondanks de werkdrukte, het bezig zijn voor zowel Rhys als Feyre, op stille momenten trof het haar het hardst. Alleen al de herinnering aan Rhys, die dood op de rotsige bodem lag. Feyre was nu Edelvrouwe van het Nachthof en gezegend met de gaven van alle andere Hoven, maar wat als Rhys haar niet op Lentehof had bevrijd, wat was er dan gebeurt met haar? Iedereen hielp bij de wederopbouw, de bevolking van Velaris wisten ook dat Feyre hun Edelvrouw had meegevochten. Dat ze nu gewoon naast een ieder meehielp, dat waardeerde ze enorm. Feyre hoort in gedachte nog het gegil en de smeekbedes, zag het bloed wat tijdens het gevecht nog op straat lag, in plaats van het gezang en het gelach wat in de stad aanwezig is ter voorbereiding van het feest Winterzonnewende. Terwijl ze in gedachte zo staat, ontmoet Feyre Ressina een kunstenares, die haar uitnodigt om te komen schilderen. Maar hoe kon zij nu gewoon gaan schilderen als er nog zoveel gedaan moest worden. Rhys had haar gevraagd om mee te gaan naar Tamlin, maar dat wilde ze en kon ze niet. Ze ging in op het verzoek van Ressina en liep met een doek en schilderspullen door de straten van Velaris. Eenmaal daar durfde ze het toch nog niet aan en vond ze een vervallen pand in de buurt wat goed voelde. Pas toen de klokken 12 luidden keek ze op naar haar werk, diep van binnen was het eruit gekomen in al zijn facetten, een geschubd, geklauwd duister wezen. Ze zou het morgen ophalen en het verbergen. Als Feyre aan Elain, die zoals altijd in keuken aan het werk was, vraagt of ze iets van Nesta had gehoord, vertelt ze dat hun zus geen Winterzonnewende met hun wil vieren, sterker ze wil nooit iets met hun vieren. Feyre voelde de woede die Elain erbij sprak. Tijdens het eten met haar dierbare, maakte de sfeer het weer even goed. Maar het bleef haar zeer doen dat ze niet naar haar zus kwam. Dus besloot ze Nesta zelf op te gaan zoeken. Als ze later Nesta in de meest deprimerende kroeg in Velaris aantreft, kijkt Nesta haar roerloos als een dier aan, roerloos als de dood… zou de zussenband ooit nog goed komen?

De cover is zoals voorgaande delen weer zo mooi geïllustreerd, dat je blijft staren. Wat een ongelofelijk mooi verhaal is het “Hof van IJs en Sterren”. Dat Sarah J Maas heftige gebeurtenissen meemaakt tijdens het schrijven van dit boek, proef je in de manier waarop sommige situaties zo mooi en emotioneel zijn beschreven. Ondanks dat het voor Sarah’ s doen een dun boek is, zit je in no time weer in de wereld van alle Hofleden. Je krijgt van iedere personages het beeld hoe zij het gevecht ervaren hebben en wat hun bezig houdt. Het is een zeer gevarieerde bijzondere familie waarin Feyre zich begeeft en waarin inmiddels haar zussen zijn toegevoegd. Ik hoop dat er nog vele verhalen uit Velaris komen, want ik wil geen deel ervan missen. Deze serie is echt uniek en moet je als fantasy liefhebber zeker lezen.

Uitgeverij: Uitgeverij Unieboek | Het Spectrum bv
ISBN: 9789000360475
Aantal pagina’s: 224
Prijs: € 16,99

written by

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.