Archive of ‘Tante Door’ category

Tante Door en de nieuwe ruiten

Gisteren ging ik eindelijk weer eens op bezoek bij tante Door. Ik voelde me schuldig dat ik al zolang niet bij haar was geweest en dus nam ik een extra grote bos bloemen mee.
‘Kijk nou eens,’ riep ze verbaasd toen ik na eerst geklopt te hebben, het smalle gangetje doorliep waardoor ik in haar huiskamer terecht kwam.
‘Ik dacht al dat je de vorige keer zo geschrokken was van het geëmmer over mijn laatste jas dat je voorgoed de kuierlatten had genomen.’
Meteen voelde ik mijn gezicht gloeien. ‘Nee natuurlijk niet, tante Door. Ik heb het gewoon heel druk gehad. Ik wilde echt wel eerder langskomen, maar…’ (meer…)

Tante Door en de parasolverkoper

Tante Door had de pé in. En ze had de pé in omdat ze de pé in had. Ze verveelde zich te pletter. Iedereen ging tegenwoordig maar met vakantie. Alsof het allemaal niets kostte! Maar nee, geld geen gebrek. Naar Frankrijk of Spanje was tegenwoordig niet bijzonder meer. Er moest gereisd worden naar Zuid-Afrika, Indonesië of Bali. Toe maar, het kon niet op.
Nee, in haar tijd… (meer…)

Tante Door en de laatste jas

Gisteren ging ik weer eens op bezoek bij tante Door. Ze was nu al enkele weken thuis, dus ik ging ervan uit dat ze haar draai wel gevonden zou hebben. Bij aankomst in het gebouw met “aanleunflats” drukte ik al op de bel bij de grote glazen entreedeur naar de beneden hal voordat ik me realiseerde dat ze niet zo snel bij de elektronisch deuropener in haar flat zou zijn. (meer…)

Tante Door heeft opstartproblemen

‘Welkom thuis, moeder,’ riepen de belastingman, zijn broer en zijn schoonzus in koor toen tante Door met een brede glimlach op haar inmiddels smalle gezicht achter haar rollator de huiskamer in kwam rijden.
‘Heerlijk hoor jongens,’ zei ze opgewekt terwijl ze eens goed rondkeek. ‘Jeetje, kind,’ zei ze tegen haar schoondochter. ‘Heb je nu alweer schoongemaakt? Ach, ach, wat heb je toch een werk aan je schoonmoeder.’ (meer…)

Tante Door mag op proefverlof met slanke worsten

Tante Door zat in haar kamer in de revalidatiekliniek een beetje te suffen in haar rolstoel toen haar oudste zoon, de belastingman, binnenkwam.
‘En moeder, hoe gaat het vandaag?’
Tante Door ging meteen rechtop zitten en haalde nonchalant haar inmiddels tengere schouders op. ‘Met mij gaat het best. Weinig tegenspraak in huis, dus ook geen mensen om heibel mee te maken, dat zie je wel,’ voegde ze eraan toe terwijl ze met haar armen de lege kamer leek te willen omvatten.
Haar zoon schoof een stoel bij en ging zitten. ‘Gelukkig maar, daar ben ik blij om, want ik heb een prettige mededeling voor u. Ik heb zojuist de arts gesproken, u mag binnenkort op proefverlof.’ (meer…)

Tante Door en de zorg

Bezoek vanaf drie uur. Waarom ik dan altijd te vroeg ben weet ik niet, misschien een geheime wens om tegen te zijn? Zodra ik uit de lift stapte, spitste ik mijn oren. Het kenmerkende stemgeluid van mijn aangetrouwde tante Door was echter niet te horen. Omdat ik me niet kon voorstellen dat ze opeens wat aan decibellen had ingeboet, liep ik door naar haar kamer. (meer…)

Tante Door gaat revalideren – deel 2

Van mijn aangetrouwde neef de belastingman hoorde ik dat tante Door vlak voor de Kerst toch weer even in het ziekenhuis was opgenomen, maar inmiddels weer terug was in het revalidatiecentrum. In december gebeurde er in mijn privéleven allerlei droevigheid en verdween tante Door een beetje op de achtergrond. Na mijn neef gesproken te hebben, begrijpt u, beste lezer, dat het schuldgevoel akelig in mijn keel zat te porren en dus ben ik vorige week weer bij haar op bezoek gegaan. (meer…)

Tante Door is opstandig

‘Goh, moeder, gisteren trof ik u als herboren aan, maar vandaag bent u schijnbaar met het verkeerde been uit bed gestapt!’ verzucht de zoon die belastingman is tegen tante Door. Ze gaat er eens wat rechter voor zitten. (meer…)

Tante Door in het ziekenhuis

Zoals ik u, lezer, vorige week vertelde ligt mijn tante Door in ziekenhuis. Gisteravond zijn mijn man en zijn drieënnegentigjarige vader bij haar op bezoek geweest. ’s Avonds vertelde mijn schoonvader dat hij wel een beetje geschrokken was. ‘Mijn zuster was wel erg moe, ze sloot steeds even haar ogen en op een gegeven moment zei ze: “ik geloof niet dat ik hier nog uitkom.” Nou, dat heeft ze nog nooit gezegd.’ (meer…)

1 2