Interview Lachlan: een bevlogen duo

Onlangs had Banger Sisters een interview met Lachlan. Lachlan is het folkduo dat bestaat uit twee vrolijke, ervaren muzikanten in hart en nieren: Marlies Janssens en Wesley Hollander. Ze treden met zijn tweeën door heel Nederland op met hun Keltische repertoire dat ze op verfrissende manier brengen. Hun eigen levendige en herkenbare sound laat zich beschrijven als pittig, fris en ritmisch. Onder andere oude ballades, rebel songs, traditionals, reels & jigs én bekende folksongs staan op de setlists van Lachlan, die dit repertoire op geheel eigen wijze brengt. Een leuke aansprekende, vrolijke presentatie maken elk optreden van Lachlan tot een succes. Lachlan is goed voor een stevige avond in het café tot een luisterconcert of meer op de achtergrond. Althans, zo omschrijft Lachlan zichzelf op hun website. Wij waren dan ook erg benieuwd naar de achtergrond en wie Lachlan nu precies is.

Als ik Lachlan spreek, valt het mij op dat Marlies en Wesley twee bevlogen mensen zijn die leven voor de muziek die zij maken. Ze zijn vrolijk, enthousiast en spontaan. Het gesprek komt dan ook zonder moeite op gang. Marlies vertelt als eerste wat de naam Lachlan precies betekent. Wesley is zelf ook benieuwd, want hij blijkt deze vraag zelf nog nooit gesteld te hebben. Marlies: "Vroeger had je de Noormannen in Ierland en Schotland. Zij noemden de meren en beekjes de Lachs. Later pas is dat echt een naam geworden: Lachlan dat staat voor al het water dat daar vloeit. Het is dus bij wijze van spreken een naam geworden zoals Timmerman, Jansen, Hollander, enzovoort. Inmiddels heten dan ook veel mensen Lachlan en in Australië is er zelfs een provincie die Lachlan heet. Deze is vernoemd naar de Ieren die daar nu wonen. Dus zo is de naam eigenlijk ontstaan."

Nu we weten wat Lachlan precies betekent, ben ik benieuwd wie Lachlan nu precies is. Wat onderscheidt hen van andere muzikanten? Wesley neemt meteen het woord. "Ten eerste mixen wij twee verschillende stijlen met elkaar. Marlies speelde voornamelijk Amerikaanse muziek en ik ben zelf altijd al erg gefocust geweest op de Ierse muziek. Door deze twee stijlen te combineren vormen wij een heel uniek geluid. Dat is dan ook wat ons onderscheidt van anderen. Daarnaast hebben wij in onze muziek een aantal ritmes lopen die uniek zijn voor de Ierse folk."

Het is duidelijk dat Lachlan gefascineerd is door de Ieren en hun muziek.
Wesley: "Het is eigenlijk moeilijk te verklaren waar deze fascinatie vandaan komt. Ik heb dat nu al zo lang dat ik niet meer weet wanneer dat eigenlijk begonnen is.
Marlies: "Wat ik erg leuk vind is dat ik bemerkt heb dat de Amerikaanse muziek voornamelijk gaat over het dagelijks leven en de beslommeringen. In de Ierse muziek is de toon heel anders. Het is vaak vrolijker en het vertelt een echt verhaal.
Wesley: "Nou... het is natuurlijk niet altijd vrolijk."
Marlies: "Nee, oké, maar de sfeer is wat dat betreft anders. Ik vind het Amerikaanse nog steeds heel erg mooi, maar het is allemaal wat zwartgalliger."
Wesley: "Wat ik ook heel leuk vind is dat er een aantal thema's constant terugkomen in de muziek. Tijdens optredens bespreken we dit weleens. We hebben eigenlijk drie thema's, of beter gezegd vier. Dat zijn 1) mooie vrouwen, 2) oorlog, 3) drank en ons extra thema, speciaal verzonnen voor Marlies, is zigeuners."

Lachlan weet duidelijk te omschrijven waar zij voor staan, maar natuurlijk is het de bedoeling om dit ook met zoveel mogelijk mensen te delen. Ik vraag hen naar de optredens die zij hebben en wat er precies zo bijzonder aan is.
Wesley: "Wij treden best veel op. Ik vind het zonde om in mijn eentje muziek te maken op een zolderkamertje waar niemand er iets van ziet. Ik wil gewoon kunnen genieten samen met het publiek van onze muziek."

Duidelijke taal, dus de volgende vraag aan Lachlan is hoe het publiek op hen reageert. Zijn zij ook blij dat de muziek niet beperkt blijft tot de zolderkamer?
Marlies: "Het publiek vindt onze muziek niks aan natuurlijk... Is natuurlijk een grapje. Wat ik vaak bemerk is dat het publiek na een optreden naar ons toe komt. Ik heb hiervoor in andere bands gespeeld en ik merkte vaak dat mensen een beetje rondliepen en eigenlijk graag een praatje met je wilden maken. Maar zij durfden nooit. Bij ons is dat anders. Sinds Lachlan merk ik dat het publiek wel gewoon op ons afstapt. Dat zal vast en zeker ook te maken hebben met het soort muziek wat wij spelen. Mensen willen er graag iets over zeggen."
Wesley: "Tijdens de optredens hangt er ook vaak een leuke sfeer. Mensen dansen, zingen mee en klappen. Zeker op festivals dansen de mensen volop op onze muziek en dat kan ook allemaal bij ons. Dat is gewoon heel erg leuk om te zien."

Ik zie meteen voor mij hoe dit duo vol vreugde muziek maakt op het podium en kan mij voorstellen dat zij daardoor een stuk toegankelijker zijn voor de mensen.
Wesley: "Dat denk ik wel."
Marlies: "Dat zal er zeker mee te maken hebben."

Waar ik erg benieuwd naar ben is wat hun meest bijzondere optreden tot nu toe is. Er valt een lange stilte.
Wesley: "Jeetje, dat zijn er zo veel."
Marlies: "Ik vond zelf de Catharinakapel in Harderwijk. Jij wilde zeker hetzelfde zeggen Wesley?"
Wesley beaamt dit meteen.
Marlies: "Het was in een oud kerkje, een kapelletje waar regelmatig kleine concerten zijn. Wij waren gevraagd om daar te spelen tijdens een festivalletje. Toen wij daar aankwamen was het helemaal leeg en wij hadden echt zoiets van: wat doen we hier? Er waren ook vrij saaie mensen aan het spelen."
Wesley: "Dat mag je natuurlijk niet zeggen."
Marlies: "Nee, laten we het er maar op houden dat het hoorde bij de sfeer van de kerk. Toen wij uiteindelijk aan het spelen waren werd het op de één of andere manier steeds voller in de kapel. Er stonden zelfs mensen buiten naar de muziek te luisteren. En ja, wat was er nou eigenlijk zo bijzonder aan?"
Wesley: "Ik was er al anderhalf uur van te voren om het geluid goed te regelen, want er was wat verwarring. Vrijwel direct daarna, kwamen er al mensen naar ons toe om te vragen hoe laat wij zouden optreden en dat terwijl wij deze mensen nog nooit gezien hadden. De hele kapel zat uiteindelijk vol tot buiten aan toe en iedereen deed mee waardoor er een goede sfeer ontstond. Dat maakte het uiteindelijk heel erg bijzonder. Het was buiten natuurlijk ook erg goed weer, maar dan nog."
Marlies: "Of ze anders waren blijven staan is inderdaad een tweede."

Het duo is duidelijk niet vies van een beetje zelfspot en dat maakt hen in mijn ogen ook bijzonder. Nu we wat verder in het gesprek komen, is het tijd om wat meer de diepte in te gaan. Lachlan heeft niet altijd uit Wesley en Marlies bestaan. In november 2005 werd Lachlan opgericht door Marlies en Marc van Mulkom als Iers/Amerikaans duo. Eind oktober 2009 besloot Marc uit Lachlan te stappen en ging Marlies op zoek naar een nieuwe collega. Enkele weken later was de nieuwe formatie al een feit. Wesley Hollander werd de nieuwe muzikale partner van Marlies en ook dit bleek een succesvolle en vruchtbare combinatie. Ik vraag hen hoe de samenwerking verloopt.
Marlies: "In de vorige formatie was ik toch wel een beetje degene die alles bepaalde. Op de een of andere manier kon ik dat bij Wesley heel snel loslaten. Het was dan ook wel heel anders. Zo vind ik bijvoorbeeld bepaalde dingen niet zo mooi, maar als Wesley zegt dat het wel mooi is, dan is dat ook zo. Eigenlijk heel typerend, want bij Wesley heb ik zoiets van: als hij dat zegt, dan zal dat ook wel zo zijn."
Wesley: "Voor mij is het ook anders. Hiervoor trad ik altijd alleen op met af en toe een samenwerking tussendoor. Ik probeerde weleens samen te werken met mensen, maar op de langere termijn was dat nooit zo vruchtbaar. Mensen wilden vooral niet veel doen en alles moest rustig aan, terwijl ik juist vaak wil optreden. Met Marlies samen gaat dat prima want zij is hetzelfde als ik. Op muzikaal gebied vormt zij een aanvulling met eigen ideeën en een eigen geluid. Dit alles samen werkt."

Dat dit duo in elkaar muzikale partners heeft gevonden is meer dan duidelijk. Maar waarom moeten de mensen naar een optreden van Lachlan gaan?
Marlies: "Het is echt iets wat je zelf moet beleven."
Wesley: "Heel klassiek en misschien wel een beetje op het arrogante af, maar omdat we zo leuk zijn natuurlijk."
Marlies: "Wat ons ook zo leuk maakt is dat je vaak bandjes op een podium ziet staan en er gebeurt dan van alles tussen de muzikanten onderling. Wat wij geleerd hebben is om juist het publiek daarbij te betrekken. Het gaat dan niet alleen om tussen mij en Wesley, maar om tussen ons en het publiek. Als voorbeeld: als wij een grapje maken, is het niet de bedoeling dat alleen wij dat snappen, maar dat het publiek het grapje ook begrijpt."
Wesley: "Nu moet ik zeggen dat ons dat niet altijd lukt ha ha."
Marlies: "Wij vinden het leuk om een muzikaal goed duo te vormen, maar wat wij het belangrijkste vinden is dat mensen een leuke tijd hebben. En dat wordt bereikt als het publiek ook zelf iets kan doen, zoals dansen of meezingen."
Wesley: "Dat is waar. Wij proberen ook vaak het publiek mee te laten doen. Wij willen ze uiteindelijk naar huis laten gaan met dezelfde energie als waarmee wij op het podium staan."
Marlies: "Natuurlijk zijn er ook weleens dingen waarvan wij denken: oké, dat was wel jammer."
Wesley: "Dat doet mij denken aan een privéfeest waar wij op gingen treden. Wij waren ingehuurd voor degene die jarig was, want diegene hield van Ierse muziek. Hartstikke leuk, daar gingen wij uiteraard meteen op in. Maar toen wij daar eenmaal waren bleek dat het overgrote deel van de familie totaal niet van Ierse muziek hield. Als wij niet aan het spelen waren stond er een DJ te draaien en zijn muziek stond harder dan onze muziek. Na onze eerste set hebben wij ons gewaagd aan een tweede, maar het was al kansloos. Het zat er niet bepaald in dat het de sfeer zou verhogen."
Marlies: "Het was inderdaad echt vreselijk. Maar goed, je komt dit soort dingen uiteraard altijd wel eens tegen."
Wesley: "Iedereen heeft weleens een minder optreden en daar laten wij ons ook niet door uit het veld slaan."

Mijn volgende vraag is of Lachlan nog een ultieme droom heeft.
Marlies: "Mijn droom is om ooit nog een keer een theatertour te gaan doen. Dat zou ik echt geweldig leuk vinden. Voor ik met Wesley optrad zat ik veel in het pub- en cafécircuit. Door Wesley ben ik in aanraking gekomen met festivals. Ik vind het heel verrassend van mezelf, maar ik moet bekennen dat ik dat toch ook wel heel erg leuk vind. Vooral ook omdat daar publiek komt dat deze muziek leuk vindt en ook echt kent. Ook vind ik de sfeer op festivals heel erg fijn. Dat is mij de laatste maanden erg opgevallen."
Wesley: "Ik ben inderdaad ook erg tevreden met hoe wij het nu voor elkaar hebben. Het optreden op festivals, en dat mogen er natuurlijk altijd meer zijn; de feestjes waar wij veel plezier hebben; het is allemaal even leuk. En als we over een paar jaar wel een aantal keer in theaters kunnen spelen is dat natuurlijk helemaal mooi."

Ineens besef ik mij dat ik Lachlan nog niet gevraagd heb naar de nummers die zij spelen. Zijn het bekende nummers of schrijven zij ze zelf?
Wesley: "Tot nu toe spelen wij voornamelijk bekende nummers, maar toevallig zijn wij vorige week begonnen met het instuderen van het eerste zelfgeschreven Lachlan-nummer. Deze is ook echt speciaal voor Lachlan geschreven want voor mezelf schrijf ik wel vaker eigen nummers. Binnenkort wordt dit nummer dan ook gepubliceerd. De teksten die wij vanaf nu gaan schrijven, borduren voort op de thema's waar wij het eerder over hadden. Dat wil ik er toch wel graag in houden. Daarmee benader je toch de oorspronkelijk stijl van deze muziek. We doen dit mede om ook andere nummers te laten horen dan de nummers die veel folk bandjes spelen."

Na afloop van dit gesprek mijmer ik nog een beetje door. Het is duidelijk dat Wesley en Marlies een enorme passie hebben en echt gaan voor Lachlan. Ik besluit dan ook om ze hoe dan ook een keer te zien optreden, want mijn interesse is meer dan gewekt!