Ezels hebben de naam dom te zijn.
Sommige mensen zijn vele malen dommer. Ze combineren de ogenschijnlijke domheid van een ezel met de onmiskenbare en vaak onbedwingbare hebzucht van mensen. En dan word je vanzelf een geldezel.

De gedachte is simpel.
Als potentieel slachtoffer word je benaderd. Heel gericht of in het algemeen: een gesprek, een telefoontje, phishing, e-mail, social media. Zielig verhaal. Iemands rekening is zogenaamd tijdelijk geblokkeerd -foutje van de bank- maar heeft dringend geld nodig. Zomaar een wildvreemde of vage kennis. Hij/zij vraagt jou om eenmalige hulp; is maar voor even. Een meer dan aantrekkelijke en gegarandeerde beloning in het vooruitzicht. Daarmee kun je zomaar in één keer je schulden aflossen. Hoe mooier wil je het nog hebben. En ach, het is maar tijdelijk en dan ben je er weer van af. Je trapt er met je grote voeten in. Jarenlang onder een steen gelegen en nog nooit gehoord van de term “katvanger”. Geldezel klinkt vele malen mooier. Hoeveel dommer kan een mens nog zijn?

De ellende begint. Je laat je rekening voor één keer gebruiken door die ander. Dat die ander een crimineel is? Die gedachte komt in de verste verte niet bij je op; je denkt alleen maar aan die beloofde beloning. In ongefundeerd maar grenzeloos vertrouwen geef je niet alleen je bankpas maar ook je pincode. Aan een wildvreemde. In mijn ergste nachtmerries zou ik zelfs niet onder gruwelijke dwang en dreiging met marteling mijn pincode aan mijn eigen vrouw geven.
Hoe meer dan dom kunnen mensen zijn. Is een ezel helemaal niks bij. Door eigen stom gedrag liggen al je bankgegevens in één klap voor iedereen op straat.

In luttele momenten slaan die criminelen hun slag. Wat op je rekening is gestort, wordt er meteen weer afgehaald of doorgesluisd naar een andere rekening. Naar die mooie beloning kun je uiteraard fluiten. Je krijgt wel de rekening. Pakkans vrijwel 100 %; alles immers op jouw naam.
Mogelijk raak je betrokken bij een opsporingsonderzoek en word je strafrechtelijk vervolgd voor medeplichtigheid aan oplichting. Het gaat immers simpelweg om witwassen. Je krijgt een strafblad. Succes met solliciteren. Je kunt de komende jaren bij geen enkele bank meer een lening of hypotheek afsluiten. Niet eens meer een rekening openen. Het geld dat via jouw rekening is doorgesluisd -vaak vele duizenden euro’s- ga je netjes terugbetalen. Daarna ben je van je schulden af. Dat wilde je toch?

De wereld zit zo simpel in elkaar.
Banken, belastingdienst of andere instanties vragen nooit maar dan ook nooit om inlog- of beveiligingsgegevens. Niet per brief, e-mail of telefoon en al helemaal niet per sms. Hoe dom ben je dan als je die gegevens wel verstrekt aan een persoon die je amper kent.
Wees altijd bedacht op phishing: brieven die nagenoeg overeenkomen met de originele brieven van officiële instanties. Vaak lastig om van echt te onderscheiden. In de praktijk zit alles ontzettend geraffineerd in elkaar. Bij twijfel: altijd even bellen met de officiële kanalen. Uiteraard niet via het telefoonnummer dat in die phishingbrief staat.

Natuurlijk zijn er ook uitzonderingen die de regel bevestigen.
Ik weet dat ik de lezers van mijn columns volledig kan vertrouwen. Zij kennen dan ook mijn inlognaam Huupke. Mijn pincode stuur ik desgewenst wel toe; voor het geval je een keer echt moeilijk zit. We zijn er tenslotte om elkaar te helpen.

Maar alleen als ik er ook zelf wat aan verdien.
Stomme ezel.

 


Meer columns van Rob van Spanje? Lees zijn bundels Vis op vrijdag en Ik hengel maar wat!

written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.