Ik lees wel eens een krant, kijk tv en zie dag in dag uit dat er gemeenteraadsverkiezingen staan aan te komen. Heb ik nu geen zin in dus effe wat googlen. Gaat ook alsmaar over gemeenteraadsverkiezingen. Pc uit. Op mijn prikbord hangt de oproepkaart. Jawel, voor de gemeenteraadsverkiezingen. Volgende week, 21 maart. Toch maar even in mijn agenda noteren. Staat er al in.

Hartstikke gek word ik van die gemeenteraadsverkiezingen.
Laat mij maar lekker hoorndol en gek worden maar belangrijk zijn ze natuurlijk wel. De overheid gaat steeds meer taken afschuiven naar de gemeenten. Ik wil het positief benaderen; dat heet decentraliseren van taken. Gebeurt al een aantal jaren. Gemeenten zijn inmiddels verantwoordelijk voor werk, inkomen, jeugdzorg en zorg voor ouderen en langdurig zieken. Gemeenten zitten het kortst op de inwoners en kunnen deze zorg het beste leveren. Een gezond uitgangspunt. Een vast contactpersoon, weinig bureaucratie, goedkoper. Prima maar het blijft alsmaar wringen als het gaat over bijbehorende bevoegdheden en budgetten.

Ik dwaal af. Dit gaat over de verkiezingen.
De nieuwe gemeenteraadsleden worden gekozen en daarin heeft de lokale bevolking de allesbepalende stem. Logisch. De centrale overheid heeft hier geen bal meer mee te maken. Taken en bevoegdheden zijn immers gedecentraliseerd. Gemeenten zijn inmiddels in staat om dat zelf te regelen. Ook hun eigen verkiezingen.
Maar toch. Ik zie dat enkele al dan niet uitgerangeerde landelijk politici commentaar leveren op hoe zelfs een dorp als Rotterdam de eigen verkiezingen organiseert. Wat ze hebben te mekkeren interesseert me voor geen meter. Regelt Rotterdam zelf wel.

Je hoeft niet echt gestudeerd te hebben om te voorspellen dat ook nu weer de discussie over man/vrouwverhoudingen de kop opsteekt. Dat de geschiedenis zich herhaalt, hoef ik niet in het Frans te vertalen. Hetzelfde zielige geneuzel als in de landelijke politiek. Volgens mij gaat het alleen maar om kwaliteit. Maakt de burger zelf wel uit. Man/vrouw-verhouding is een gevolg, geen doelstelling.

Ik hou het simpel en kijk naar de lokale kandidatenlijsten. Ik zie drie lijstaanvoerders die er al sinds mensenheugenis op staan.
Truus trekt nog steeds de kar bij lijst 1. HHH: Hou Hulsberg Hoog. Een echte Limbo, uit de klei getrokken. Daar zijn er niet veel meer van. Dat Hulsberg al jaren geleden is gefuseerd heeft ze kennelijk gemist maar daar gaat het niet om.
Lijst 2 wordt aangevoerd door Annie van de PRH: Partij Radicaal Hulsberg. Wil resoluut af van alle afspraken die in het verleden zijn gemaakt. Een frisse doorstart. Annie is inmiddels 89 maar heeft nog steeds de energie van een 88-jarige. Was veertig jaar geleden ook al zo.
Lijst 3, De Gouden Middenpartij (DGM) wordt nog steeds geleid door Sjra. Heeft het verschil tussen links en rechts nooit echt begrepen. Kan ook nu weer rekenen op veel stemmen.
Zo gaat dat in een dorp.

We gaan stemmen.
Op de dag dat de lente begint.

De gemeenteraad is het hoogste bestuursorgaan van je eigen gemeente!
Laat het vooral méér zijn dan slechts een symbolische datum.

 


Meer columns van Rob van Spanje? Lees zijn bundels Vis op vrijdag en Ik hengel maar wat!

written by

2 Comments on Gemeenteraadsverkiezingen

  1. Geweldig Rob!
    Niets verhullend en toch alles zeggend.
    Truus, Annie en Sjra zal ik in mijn achterhoofd houden, als ik woensdag dan ga stemmen komen ze vanzelf bovendrijven en weet ik op wie ik niet moet stemmen.
    Blijft de vraag: op wie dan wel?
    Och, dat zie ik dan wel, als het rode potlood in mijn hand ligt kleur ik wel een bolletje rood op goed geluk.

    Je hebt me in ieder geval ook weer aan het lachen gekregen.

    Fijn weekend Rob!

    Lieve groetjes,

    Mieke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.