Gevecht om de kiezer

referendum-stembiljet-detail

Op 15 maart is het weer zover.
De kiezer kiest. De verbale schermutselingen om kiezers te paaien zijn al maanden aan de gang. Valt er wat te kiezen? Jawel, maar liefst achtentwintig stuks presenteren zich. Nogal wat eendagsvliegen fladderen rond. Sociale media blijken een dankbaar medium om zieltjes te winnen.

En dan natuurlijk de nationale verkiezingsdebatten op TV.
Wie heeft de vlotste babbel en oogt wel sympathiek. De camera’s draaien en half Nederland hangt voor de buis om zelf te zien en horen welk spelletje blufpoker met uitgestreken smoel wordt gespeeld. Met retoriek en slogans worden de kiezers bewerkt. Is helemaal niks mis mee maar het neigt nogal eens naar onzinnige prietpraat, overduidelijk loze beloften, verdraaiing van feiten, misschien wel bewuste leugens. Volgens mij heet dat gewoon volksverlakkerij. Als je in zo’n TV-debat geen fel pleidooi houdt voor forse extra investeringen in de gezondheidszorg en werkgelegenheid kun je het wel schudden. Je wordt volledig afgefakkeld en hobbelt dus mee.

Is zo’n debat dan zinloos? Voor menigeen zeker niet. Zelf hou ik ook wel van grappen en onzin.
Trumpiaanse methoden en technieken worden niet geschuwd. Hebben ze in Amerika pas ontdekt; doen we in Nederland al jaren. Je vertelt -liefst in een oneliner- eerst gewoon een leugen en even later vertel je precies het tegenovergestelde. Je eerste bericht is ongetwijfeld bij hele volksstammen blijven plakken en heeft z’n beoogde uitwerking niet gemist. Er komen troll-accounts aan het licht. Simpelweg nepaccounts die zich vooral erop richten om andere partijen en personen in een kwaad daglicht te stellen en je eigen cluppie een flinke veer in de kont te steken. Photoshoppen: voor veel simpele zielen is dat lachen, gieren, brullen. Zak.

Politici kunnen vooral goochelen met woorden.
Met cijfers zijn ze minder goed. Geeft niet: daarvoor hebben we immers het Centraal Planbureau. Een beetje zichzelf respecterende partij laat haar eigen plannen voor de komende kabinetsperiode keurig doorrekenen door het CPB. Niet alleen je beloftes aan den volke maar ook hoe je dat denkt te financieren. Een enkeling denkt het toch veel beter te weten dan onze nationale rekenmeesters bij uitstek. Dom geboren en nooit iets bijgeleerd of is dat politiek? Het een sluit het ander niet uit.

En dan natuurlijk de zwevende kiezers. Dit jaar schijnt ongeveer een derde van de mensen nog niet te weten op welke partij gestemd zal worden. Partijprogramma’s worden vergeleken. Voor menigeen een kwestie van bomen, bos en zo. Je vult naar eer en geweten eens de Stemwijzer in en er blijven nog drie partijen over die kennelijk het meest aansluiten bij wat jezelf graag zou willen. Of eenvoudig luisteren naar wat mensen in je omgeving doen. Ja, dat lijkt me ook wel wat.
Het meest geniet ik van degenen die strategisch gaan stemmen. Je eigen principes blijken ineens toch niet zo principieel als je altijd hebt beweerd. Je stemt op de ideale schoonzoon, uitsluitend om een populistisch demagoog te stoppen….. Weg principes.

Over populisten gesproken. Ik zal niet op ze stemmen maar dom zijn ze lang niet allemaal. Onder hen wellicht een briljant denker die feilloos aanvoelt wat het volk wil. Uiting geven aan het ongenoegen van velen die over de nek gaan van de kennelijke arrogantie van Den Haag. Een doorwrochte mengeling van mensenkennis en psychologie.

In ons tolerante Nederland worden buitenlanders als het enigszins kan nog wel gedoogd.
Speciaal voor hen gebruiken we nu na ieder woord een punt. Makkelijk bij een inburgeringscursus. Als oorspronkelijke inboorling voel ik mij als een imbeciel behandeld.

Praat. Normaal.

Meer columns van Rob van Spanje? Lees zijn bundel Vis op vrijdag!

written by

Leave a Reply