Auteurs with Talent: De wens

In een land hier ver vandaan woonden eens drie jongetjes van rond de twaalf jaar.
Ze heetten Des, Loos en Uk.

Des was een prachtig ventje om te zien met mooi dik zwart haar, felgroene ogen en wimpers waar menige vrouw een moord voor zou willen doen. Hij was enig kind en woonde samen met zijn ouders in een vrijstaande bungalow aan de rand van het bos. Zijn vader had een zeer goed betaalde baan als plastisch chirurg en zijn moeder had het altijd druk met diners geven, zich inzetten voor goede doelen en vele bezoekjes aan de kliniek van zijn vader waar ze desgewenst en gratis weer tien jaar jonger de deur uitliep, zeer tevreden met het feit dat de vernietiging van haar schoonheid weer even om de tuin was geleid.
Des kreeg alles wat zijn hartje begeerde en hij was dan ook tot in de grond van zijn hart verwend. Zijn moeder dweepte met hem, haar kleine Desje kon in haar ogen niets verkeerd doen en ze was zo overtuigd van de heiligheid van haar zoontje dat Des het zelf na verloop van tijd ook ging geloven.
Als iemand aan hem vroeg wat hij later wilde worden was zijn antwoord: "God".

Des zijn beste vriendje heette Loos.
Loos was een nakomertje, een klein en mager mannetje met een eeuwige ontevreden trek om zijn mond. Hij woonde met zijn ouders en vier oudere broers in een eengezinswoning aan de rand van het dorp. Zijn vader werkte als kabel monteur wat inhield dat hij vaak in regen en storm erop uit moest omdat er juist dan veel problemen ontstonden met ontvangst van televisiezenders. Hoewel ze het niet zo makkelijk hadden als de familie van Des was er altijd brood op de plank en drinken in de koelkast. Maar Loos zijn probleem waren zijn broers, ze waren alle vier beren van kerels en om alles wat hij graag wilde moest hij vechten.
Zijn moeder was uitgeput door de zware strijd die vier jongens opvoeden met zich meebrengt en toen Loos geboren werd had ze geen energie meer om hem tegen zijn broers te beschermen.
Dus kreeg Loos alleen het eten en drinken dat overbleef nadat zijn broers zich tegoed hadden gedaan en zelfs dan moest hij zorgen dat hij snel was omdat er anders onder luid gelach en geboer een klodder spuug in zijn eten belandde. Het speelgoed dat hij kreeg op zijn verjaardag was even het zijne maar werd al snel in beslag genomen dan wel gesloopt door de vier bullebakken.
Als iemand aan hem vroeg wat hij later wilde worden was zijn antwoord: "Dictator".

Des en Loos hadden een nieuw klasgenootje gekregen die arm was.
Zo arm dat hij gaten in zijn kleren en schoenen had en niet naar de kapper ging maar geknipt werd door zijn moeder die daar duidelijk geen kaas van gegeten had. Zijn naam was Uk en hij werd algauw het mikpunt van de pesterijen van Des en Loos.
Hij woonde samen met zijn ouders en jongere zusje in een woonwagen buiten het dorp. Zij hadden geen bordes zoals Des of een gazon zoals Loos maar een klein afgezet stukje grond met goedkoop schelpenzand erop gestrooid om het onkruid tegen te gaan. Zijn vader had een hersenbloeding gehad en werkte niet meer, het geld dat ze kregen van de bijstand ging op aan medicijnen en verzorging en er bleef bar weinig over voor Uk en zijn zusje.
Uk was erbij geweest toen zijn vader de hersenbloeding kreeg en hij had gedacht dat zijn vader voor zijn ogen zou doodgaan. Door deze ervaring was hij in gaan zien dat je niets als vaststaand feit kunt aannemen, zelfs zijn vader en held had zomaar kunnen sterven en niemand had hem daar op voorbereid. Dus hoewel de familie straatarm was, was Uk erg dankbaar voor het feit dat zijn vader nog leefde.
Als iemand aan hem vroeg wat hij later wilde worden was zijn antwoord: "Tevreden".

De verwende Des en onderdrukte Loos waren net bezig Uk te pesten toen het plotseling begon te waaien, eerst zachtjes maar al snel nam de wind toe en er ontstond een draaikolk van bladeren en zand. Er schoot een lichtflits uit de hemel en zodra de jongens weer wat konden zien, zagen ze de tovenaar. Hoewel ze alle drie nog nooit in hun leven een tovenaar gezien hadden, was er niet veel fantasie voor nodig om te zien dat dit een echte was. Hij had een lange grijze baard, zijn zwarte gewaad hing tot op de grond en in zijn linkerhand had hij een toverstaf waarmee hij de hoge punthoed op zijn hoofd weer recht schoof.
"Zo jongens", sprak hij, "ik ben gekomen om een wens voor ieder van jullie in vervulling te doen gaan. Slechts eentje maar dus wees verstandig en denk goed na. Wat jullie wensen zal voor altijd met jullie verbonden blijven en het zal de rest van jullie leven je lot zijn."

Des bedacht zich geen moment en zei: "Ik ben al perfect dus het enige wat ik nog wil is macht. Geef me macht over alle mensen op aarde."
"Welnu, je hebt gekozen en zo zal het zijn", donderde de tovenaar, "maar...je leeft in een wereld die niet echt is en je beseft het niet. 

Je wens is een droom en niet realiseerbaar dus hier is voor jou Des: illusie."

Loos dacht even na en zei toen: "Ik moet alles afstaan aan mijn broers, geef me iets dat voor eeuwig van mij alleen is."
"Welnu, je hebt gekozen en zo zal het zijn", bulderde de tovenaar, "maar...je leeft in een wereld die draait om egoïsme en je beseft het niet. Er is maar een ding in het leven dat van iemand alleen is, namelijk een naam.
Dus voortaan staat jouw leven in het teken van naam Loos."

Uk dacht en dacht maar kon niets verzinnen wat hij graag wou hebben.
"Ach", zei hij, "doe mij dan maar iets dat nuttig en praktisch is."
"Welnu, je hebt gekozen en zo zal het zijn", galmde de tovenaar, "je leeft in een wereld die draait om liefde en je beseft het. Ik heb medelijden met je omdat je met dit kapsel door het leven moet.
Aangezien je iets praktisch wilde heb ik voor jou gel Uk."

Juryoordeel
Patricia Vlasman

Schrijfstijl

Beeldende schrijfstijl.

Inhoud

Een fantasieverhaaltje met een moralistische knipoog. De hoofdpersonen Des, Loos en Uk ontvangen van de tovenaar datgene wat hen toekomt.

Punten van kritiek/Conclusie

Het verhaaltje leest makkelijk en vlot weg. Grappig om te lezen en ik moet bekennen dat ik bij het slot van het verhaal hardop heb moeten grinniken. Leuk bedachte clou. Ik vind het al met al een vermakelijk verhaaltje met een zogenaamd moralistisch addertje onder het gras. Leuk, maar niet geweldig of super goed.

Eindoordeel
6,5

Mel Hartman
Schrijfstijl

Vlot geschreven verhaal.

Inhoud

Origineel! Goed gevonden vergelijkingen en woordspelingen!

Punten van kritiek

Niet noemenswaardig.

Conclusie

Leuk, origineel verhaal. De bijzondere woordspelingen zijn goed gevonden.

Eindoordeel

8,5

Evelien van Steenis
Schrijfstijl

Redelijk vlotte en beeldende schrijfstijl.

Inhoud

Drie jongens krijgen de mogelijkheid om een wens te doen.

Punten van kritiek

- Een paar grammatica foutjes. Probeer altijd gebruik te maken van een spellingscontrole.

- Probeer de spreektaal alleen in dialogen te verwerken.

- Let goed op de leestekens. Bijvoorbeeld: een komma moet altijd voor de aanhalingstekens in dialogen. Voorbeeld: "Zo jongens", sprak hij. Dit moet zijn: "Zo jongens," sprak hij.

- Het verhaal is in tegenwoordige alsmede in verleden tijd geschreven. Kies een van de twee.

- Teveel lange zinnen. Wissel deze af met korte zinnen. Ook door het ontbreken van de benodigde komma leest het vervelend en is de spanning er totaal uit.

- Let goed op de woordvolgorde. Probeer zinnen hardop te lezen. Dan zal je horen dat bepaalde woorden in een andere volgorde de zinnen beter laten klinken.

- Na het lezen van het hele verhaal vond ik het op een uitgewerkte mop lijken.

- Het verhaal heeft een goede opbouw.

Conclusie

De auteur schrijft beeldend en dat op zich is een hele prestatie, maar de auteur moet nog wel veel oefenen. Werk aan bovengenoemde punten van kritiek.

Eindoordeel

7.5

Yvonne van der Wal
Schrijfstijl

De schrijfstijl is vlot, helder en beeldend.

Inhoud
De inhoud is sprookjesachtig verteld, over drie jongens die ieder een wens mogen doen van een tovenaar.

Punten van kritiek
'Des illusie', 'Naam Loos' en 'Gel Uk'. Uitermate creatief! Ik vind dit een heel bijzonder verhaal. Het is begrijpelijk en puntig opgebouwd, de personages zijn uitgewerkt en het verhaal heeft een duidelijke boodschap. Hier en daar wat kleine taalfoutjes ('iets dat' is 'iets wat' bijv.), maar in dit geval mag dat absoluut de pret niet drukken.

Conclusie
Een bijzonder en creatief verhaal; een genot om te lezen.

Eindoordeel
9

* Je kunt tot 3 februari 2012 op dit verhaal stemmen. Alle stemmen die daarna binnenkomen, worden niet meegenomen *