Auteurs with Talent: Op weg naar nieuw leven!

 "Gek word ik van die twee! Mam, mag ik dit, mam mag ik dat. Als er nu nog een vraag kom, krijgen ze straf, allebei! " Ze wist dat ze met haar handen niet veel indruk zou maken, nee ze moest wat hebben waardoor ze schrikken en voorlopig niet meer aan haar hoofd jengelen. Ze keek om haar heen. Ja, de koekenpan dat is een mooie. De jongste kwam naar haar toe," maaaaaaamm wanneer gaan we nu eten, we hebben zo honger", ook Jasper liep verveelt binnen, "Jah, we rammelen.... " Toen werd het zwart voor haar ogen, ze stormt naar Jasper toe en geeft hem een klap met de pan, tegelijkertijd grijpt ze Freek hard bij zijn arm, die gilt het uit, ook hem mept ze met alle geweld, ze blijft slaan en slaan. De jongens vechten.... Vechten met recht voor hun leven.

"Heb je het gelezen in de krant Ian? Er is er weer één bezig geweest." Nieuwsgierig liep Ian naar de ruimte onder de trap waar ze een klein kantoortje hebben gecreëerd, waar een oude Compaq desk top staat, die het gelukkig nog naar behoren doet. Hij kijkt over Diana haar smalle schouder naar het scherm. Een Rotterdamse vrouw heeft haar kinderen van 7 en 11 met een zwaar voorwerp doodgeslagen. Er staat vermeldt dat ze zwaar psychisch in de war is. Jep right! Normale mensen doen dit toch niet? Ze schijnt nog voortvluchtig te zijn.

"Nou Diaan,  dit is zeker weer zo'n geval, ik ga er achteraan!" Ze steekt haar duim omhoog. Hij ziet haar crack nagellak, wat hij echt zo afschuwelijk vindt, maar zij kickt erop, op alles wat met mode te maken heeft staat ze vooraan, koopt het of is ze onderweg om het te kopen. Hij denkt aan hoe goed ze elkaar nu kennen, vanaf dat ze 4 jaar was zag hij haar binnenkomen in het tehuis waar hij al woonde toen hij nog geen 8 jaar was. Op het moment dat Diana kwam was hij 10 jaar en wilde zich gelijk ontfermen over haar als een grote broer. Hij zag haar verdrietige oogjes, haar beurse armpjes en wist genoeg over wat ze had doorstaan. Tenslotte heeft hij ook het een en ander meegemaakt. Al de kinderen die hier zitten zijn mishandeld, sommige zwaarder dan de ander maar toch, pijn hebben ze allemaal gehad, lichamelijk en zeer zeker ook geestelijk.

Ze gelooft in reïncarnatie, van kinds af aan, en hoe ouder ze wordt des te overtuigder is raakt. Ja , er is leven na de dood, regelmatig denkt ze eraan om dit leven af te breken en naar het volgende leven toe te gaan, wat heeft dit leven nog voor zin, ze voelt zich ongelukkig, nutteloos en de vooruitzichten zijn hopeloos. Ze weet dat ze Jasper en Freek in ieder geval gered heeft van dit nare leven. Ze zal nog twee andere mensen die ze lief heeft helpen en dan gaat ze zelf ook verder met haar nieuwe leven.

Ian ging naar de badkamer,  hij heeft enorm veel zin in een douche. Onder het warme vocht ontstaan zijn plannetjes, de ideeën die nodig zijn om het  kwaad te bestrijden. Mensen worden steeds gekker en gekker in deze wereld. Als Diana en zijn persoontje er een steentje aan kunnen bijdragen om deze mensen op te sluiten of naar de eeuwige jachtvelden te helpen zal hij het zeker niet laten. Hij weet als geen ander, hoe het voelt om zomaar, zonder reden geschopt en geslagen te worden. Zelf was hij door zijn oom misbruikt, diverse malen moest hij aan zijn geslachtsdeel in zijn mond nemen, ja hij had er jam opgedaan om er een aardbeien lolly van te maken, alsof hij niet wist dat dit niet het geval was. Hij was toen wel jong maar niet gek. Dit heeft veel met hem gedaan, geestelijk meer dan lichamelijk. Er knap ook iets in hem als hij hoort dat er kinderen mishandelt, misbruikt en afgedankt worden. Diana kan zich niet zo heel veel meer herinneren van vroeger, gelukkig voor haar. Misschien heeft ze het ver weggestopt in heer hersenen en wil ze er absoluut niet meer aan denken. Beter, zij kan hem  remmen in zijn intense haat die hij tegen de ouder voelde die zich zo weerzinwekkend gedraagt tegen zijn of haar kroost. Afijn, het is zijn missie geworden om de kinderen een betere toekomst te schenken mits ze te redden zijn natuurlijk. Maar hij zal er zeker voor zorgen dat de ouder gestraft wordt!

Wanneer mag ze naar buiten? Ze wordt gek in dit hok, waarom is ze gevangen genomen? Dat ze haar kinderen helpt naar een beter leven? Niets mis mee toch, mensen zijn gek, knetter gek! Ze heeft nog een opdracht, deze wil ze uitvoeren en dan zelf ook eens gaan genieten! Spannend ze heeft er zin in. Maar eerst hieruit zien te komen. Ze staat op en gaat op onderzoek uit. Het is verdomme pikkie donker, ik zie geen hand voor ogen. Voorzichtig schuifelend probeert ze ontdekken waar ze is. Ze struikelt toch ergens over," au verdomme," ze voelt aan haar knie en voelt nat. Waarschijnlijk bloed, ach niet erg, als ze maar uit dit donkere gat kwam, ze heeft nog een opdracht te vervullen en wil dit toch wel zo snel mogelijk doen. Des te eerder kan ze naar haar nieuwe leven.

Na zich verdiept te hebben in de zaak Jasper en Freek, kon hij het niet begrijpen. Deze vrouw functioneert heel normaal in het dagelijks leven. Niemand, geen buren, vrienden of familie heeft iets gemerkt. Zo'n ontsporing moet toch bij iemand zijn opgevallen? Zo goed kan niemand acteren, hij schudde ongelovig zijn hoofd. De arme jongens mogen zij in vrede rusten. Hij besloot om persoonlijk bij haar beste vriendin langs te gaan. Telefonisch kwam er niet veel uit. Ze klonk gesloten, hij wil toch het fijne er van weten. Als hij zichzelf eerst openstelde, zal ze vanzelf ook wel haar verhaal vertellen. Zo werkt het meestal in dit soort gevallen. Zijn ervaring brengt hem bij iedere zaak weer een stapje  dichterbij waar hij wil zijn. Maar wat wil hij nu eigenlijk? De jongens zijn niet te helpen, alleen de moeder, die moet gestraft worden en nooit meer los gelaten worden in de samenleving. Hij besluit de vrouw niet te bellen maar gewoon op goed geluk langs te gaan.

Ze voelt iets van beton en na met haar hand dit afgetast te hebben lijkt het op een traptrede, het zijn er twee en dan voelt ze een deur. Ze strijkt met haar handen over het vlak en stuit op een  deurknop. Tot haar verbazing gaat deze gewoon open. Mooi, ze staat in een drukke gang waar iedereen heen en weer loopt. Ze heeft geen idee waar ze is, maar dat boeit haar eigenlijk niet. Nu moet ze snel naar buiten zien te komen. De richting van haar doel bepalen en zonder aarzeling tot uitvoering overgaan.

Hij is gearriveerd aan de Korenbloemstraat, nummer 47 is waar ze woont heeft hij zich laten vertellen. Hij drukt kort maar krachtig op de bel en hij merkt al gelijk dat er beweging in huis is. Hij ziet in zijn ooghoeken een gordijn bewegen. Na enkele seconde gaat de deur van slot en staat er een zenuwachtige vrouw met rood behuilde ogen in de opening. Hij stelt zich voor en begint met rustig zijn verhaal. Hij laat zijn stem zacht klinken, houdt bewust korte pauzes tussen zijn zinnen. Als hij klaar is met zijn verhaal nodigt ze hem uit naar binnen en vraagt of hij koffie lust. "Heel graag" antwoordt hij,  vervolgens loopt hij de huiskamer binnen, zoekt zijn oog direct naar foto's. Tot zijn verbazing zag hij helemaal niets staan. Ze kwam terug met een grote mok en vraagt hem gelijk op de man af wat hij van haar wil weten. Ze begint haar verhaal dat ze pas gescheiden is, nog in een soort van rauw fase zit en dat ze de zorg heeft over haar dochtertje Zara. Zara is pas 6 jaar oud, ze krijgt geen alimentatie voor haar en moet dus het hoofd boven water zien te houden met haar WW uitkering. Ze heeft nog geen idee hoe. Hierna begint ze te vertellen over haar vriendin Nanda. Nanda is een schat van een vrouw, staat altijd voor iedereen klaar. Ze is iets wat zweverig, althans dat vinden andere mensen, maar zijzelf en Nanda zijn gewoon geïnteresseerd in het spirituele. Dit is geen misdaad maar gewoon een levenswijze waarin je verdiept raakt en waar je in wilt leven. Ze heeft niets gemerkt dat ze ontspoort is of gewelddadig naar haar kinderen toe. Nee, ze houdt juist heel veel van Jasper en Freek.

Nanda loopt de mensen achterna waarvan ze dacht dat deze haast hebben en dus vanzelfsprekend naar huis gingen. Ze glimlacht om zichzelf toen ze inderdaad de draaideuren zag. Binnen no time staat ze buiten. Verbazingwekkend wist ze direct waar ze was. Het is niet ver van waar ze moet zijn. Ze kijkt op haar klokje om te checken of de twee  daadwerkelijk ook nog wel daar aanwezig zijn. Ze heeft nog ruim twee en een half uur, dus tijd zat. Ze loopt nog even naar de winkelstraat, haar buik rommelt dus wat lekkers gaat er wel in.

Na de laatste slok van zijn koffie genomen te hebben is hij diep geraakt door het verhaal. "Respect Pascal, dat meen ik uit de grond van mijn hart. Je leven is niet gemakkelijk geweest, je hebt nog een lange weg te gaan zo te horen. Mooi dat je tijd voor jezelf neemt via de spirituele weg. Hopelijk komen jij en Zara uit deze benarde situatie en vinden jullie je weg weer in dit leven. Zo te horen ben je een enorm sterke vrouw en gaat dit je zeker lukken." Hij is helaas niets opgeschoten wat betreft Nanda. "Waar is ze in godsnaam? Zou ze überhaupt weten wat ze gedaan heeft? Houdt ze zich schuil? Is ze gevlucht?" Er is gewoon niemand die hierop antwoord kan geven. Er komt vanavond via opsporing verzocht een oproep, maar of dit helpt, hij heeft sterk zijn bedenkingen. Wat hem het meest bezig houdt is de vraag, is ze tot meer in staat of blijft het hierbij? Waarom is de politie nog niet bij Pascal geweest en zo kan hij nog wel meer dan honderd punten noemen wat onbegrijpelijk is. Hij heeft zijn noodnummer bij Pascal uitgelaten, ze kan hem dag en nacht bellen mocht ze wat van Nanda zien of horen.

Gewapend met een tas vol met lekkers loopt ze richting het hofje. Het is pauze, dus de kinderen zijn allemaal buiten aan het spelen. Dit kwam geweldig uit. Mooier kan ze het niet wensen. De snoep zal de rest doen. Eerst maar eens even kijken vanaf welke plek  ze het beste de aandacht kan afleiden. Maar eerst even haar allerbeste vriendin bellen. Even afscheid nemen, hoewel afscheid nemen is niet het juiste woord, het is meer gedag zeggen. Tot in het volgende leven, waarschijnlijk komen ze elkaar vast en zeker nog wel tegen.

Hij stond net binnen toen zijn noodtelefoon afging. Hij beantwoordt dit direct. De stem van Pascal galmde in zijn oor, "ze gaat het doen, ze gaat het doen, please hou haar tegen, alsjeebliefffffttttt" onafgebroken en hartverscheurend gehuil aan de andere kant. Hij vraagt haar rustig te vertellen wat er is gebeurd en waar hij Nanda zou kunnen vinden. Bij het horen van haar uitleg, valt abrupt de telefoon uit zijn handen en sprint hij naar zijn auto, er is geen tijd te verliezen. Hij wordt misselijk bij de gedachte wat er zou kunnen gebeuren als hij niet op tijd zal zijn.

Ze ziet ze staan, roept beiden meiden, ze komen direct naar haar toe. " Jessica en Julia, schatten ik kom jullie halen. Jullie vader heeft dit gevraagd, we gaan iets heel belangrijks doen. Het is leuk en spannend. Ik heb snoep voor onderweg. " Jessica een echt bijdehandje schudt haar hoofd, "nee tante Nanda, we moeten nog naar school." " Jessica kom nou maar het mag van de juf ik heb haar al gevraagd. Kom we moeten opschieten anders zijn we te laat." Beiden pakken het snoep aan en lopen in snelle pas met Nanda mee.

Met piepende banden stopt hij voor het Ketelbinkie, waar beiden kinderen op school zitten. De kinderen zijn van Nanda haar ex-zwager. Ze hebben veel verdriet moeten verwerken na het overlijden van hun moeder. 6 maanden geleden is ze ziek geworden en na diagnose leverkanker was er nog een maand om afscheid van elkaar te nemen. Vader heeft het druk met zijn eigen IT bedrijf. Kinderen krijgen zo weinig aandacht dat ze een beetje verwaarloosd worden. Ze zorgen voor zichzelf in het grote huis aan de rand van het water. Koken, schoonmaken en zelf wassen en strijken kunnen ze allemaal zelf. Niet te geloven voor kinderen die nog maar 6 jaar en 8 jaar zijn.

"Waar gaan we naar toe dan, tante Nanda.?" Oh nee, ze voelt haar hoofd weer vol raken. Als ze nu maar niet gaan jengelen. Ze besluit de trein te nemen naar Amsterdam en vanuit daar verder een plan te bedenken. "Ik doe geen stap meer voordat ik weet waar we naar toe gaan!" zegt Jessica ferm!

NEEEEEE hij is te laat, ze zijn weg! De leiding van de school is in paniek en ten einde raad. Politie is al gebeld! Oh mijn hemel, laat dit goed aflopen....., in wilde paniek kiest hij een richting en begint zijn zoektocht.

"Ah kijk Jes en Juul daar komt de trein", ze staan vooraan op het perron. Die trein nadert het station maar mindert geen vaart. "Hij gaat wel erg hard hoor tante Nanda", " Ja nou en? Kom,  ze pakt beiden handjes en springt............ opzoek naar het nieuwe mooie leven!

Juryoordeel
Mel Hartman
Schrijfstijl
Af en toe leest het vlot, maar vaak zijn er ook kromme zinnen die de vlotheid verstoren.

Inhoud
Het is een zwaar beladen verhaal, maar de auteur brengt het goed en het afwisselen van perspectief is goed gevonden.

Punten van kritiek
Grammatica, interpunctie en zinsbouw kan beter.

Conclusie
Originele opbouw, maar te veel schoonheidsfouten.

Eindoordeel
6,5

Patricia Vlasman
Schrijfstijl
Spreektaal.

Inhoud
'Op weg naar een nieuw leven' gaat over een psychisch verwarde vrouw die haar twee kinderen heeft gedood.

Punten van kritiek/Conclusie
Tja. In de eerste zin van het verhaal staat de volgende zinsnede; 'Als er nu nog een vraag kom, krijgen ze straf, allebei!' Het woordje kom moet natuurlijk komt zijn. Maar goed, een klein foutje kan gebeuren dus vol goede moed ging ik verder lezen. Helaas komen in de gehele tekst meerdere simpele fouten voor, de letter t wordt vaak achter een woord vergeten en de tijdsperspectieven vliegen van hot naar her. De zinnen zitten niet goed in elkaar en lopen niet. Toch heeft de schrijver een verhaal te vertellen. 'Op weg naar een nieuw leven' is in mijn ogen een amateuristisch verhaal geschreven door een onervaren schrijver. Mijn advies is; ga vooral door met schrijven want de passie proef ik wel degelijk door de zinnen heen en volg een schrijfcursus waarin de elementaire schrijftechnieken aangeleerd worden. Voor nu is het verhaal technisch onvoldoende maar geef de moed niet op en probeer veel te oefenen.

Eindoordeel
4

Yvonne van der Wal
Schrijfstijl
De stijl is redelijk vlot, maar door het veelvuldig onjuiste gebruik van de interpunctie, de taalfouten en de rommelige opbouw leest het toch onprettig.

Inhoud
Het verhaal gaat duidelijk over kindermishandeling en hoe dit kan ontstaan. Maar het geheel is me te chaotisch opgebouwd. Er wordt veel verteld, maar de boodschap en de clou ontgaat me omdat het van de hak op de tak springt. Wat wil de auteur aan de lezer meegeven? Houd het liever bij één thema. Nu heb ik het idee dat ik meerdere verhalen door elkaar aan het lezen ben. De personages komen daarbij uit het niets opduiken en worden onvoldoende uitgewerkt zodat je niet meer weet wie nou wie is.

Punten van kritiek
Zie bovenstaande. Let goed op de interpunctie. Als iemand iets zegt, begin je met dubbele punt en daarna citeer je wat er gezegd wordt tussen aanhalingstekens. Bovendien zitten er veel grammaticale foutjes in, evenals spelfouten. Ik plak hier even een zin als voorbeeld: De jongste kwam naar haar toe," maaaaaaamm wanneer gaan we nu eten, we hebben zo honger", ook Jasper liep verveelt binnen, "Jah, we rammelen.... " Deze zin had er, wat betreft de interpunctie en spelling, beter zo uit kunnen zien: De jongste kwam naar haar toe. 'Mááám! Wanneer gaan we nou eten? We hebben zo'n honger!' Ook Jasper liep verveeld binnen: 'Jaaah! We rammelen!'

Conclusie
Een goed bedoeld verhaal, maar met een rommelige opbouw, veel taalfouten en een gebrekkige interpunctie, opdat het niet lekker leest.

Eindoordeel
5,5

Evelien van Steenis
Schrijfstijl
Vlotte schrijfstijl.

Inhoud
Diane en Ian hebben elkaar in een tehuis leren kennen voor kinderen met een misbruik verleden. Samen vormen zij een team die het kwaad bestrijden. Vervolgens verdiepen zij zich in de zaak Jasper en Freek, twee jongens die door hun moeder doodgeslagen zijn.

Punten van kritiek
- Een heleboel grammatica foutjes. Probeer altijd een spellingscontrole te gebruiken. Dat scheelt een heleboel.
- Let goed op de aanhalingstekens, voornamelijk op de komma en de overbodige spatie.
- Let goed op de woordvolgorde.
- Let goed op de d, t, dt.
- Het verhaal is in tegenwoordige alsmede verleden tijd geschreven. Kies een van de twee.
- Probeer zo minimaal mogelijk cijfers te gebruiken. Bijvoorbeeld: 10 jaar wordt: tien jaar.

Conclusie
Mooi verhaal. Jammer van de teveel punten van kritiek. Werk hieraan en de auteur zal prachtige verhalen schrijven.

Eindoordeel
7

* Je kunt tot 22 februari 2012 op dit verhaal stemmen. Alle stemmen die daarna binnenkomen, worden niet meegenomen *