En jij maar columns schrijven. Dat betaalt wel lekker natuurlijk.
Ook dit soort opmerkingen ontvang ik weleens. Van mensen die kennelijk nog altijd niet begrijpen dat de aarde van links naar rechts draait.

Dat ik leef van mijn columns klopt natuurlijk wel. Mag het?
Toevallig verblijf ik vaak op Aruba, niet groter dan ons eigen Texel en gewoon een onderdeel van ons aller Koninkrijk der Nederlanden. Ik mag toch binnen ons eigen koninkrijk zijn waar ik wil?
Wat ik op Aruba moet? Niks, helemaal niks. Juist daarom zit, hang of lig ik daar; zeven maanden per jaar. Luieren en af en toe een stukje schrijven. Een heerlijk klimaat, gewoon genieten onder de palmbomen. Mensen zijn de gemoedelijkheid en behulpzaamheid zelve, geen gejaag en stress. Een leven als God in Frankrijk? In die vergelijking is het voor God maar behelpen.

Voorheen heb ik nog geen nagel om mijn eigen kont te krabben.
Ik meld mij begin 2012 op internet aan als verbaal clochard om columns te gaan schrijven. Iets anders kan ik eigenlijk helemaal niet en zelfs bij deze vaardigheid worden de nodige vraagtekens gezet. Banger Sisters pakt de handschoen op en sindsdien ben ik dus columnist. Natuurlijk is de zin en onzin die ik telkens schrijf gewoon een column. Ik hou meer van het simpele woordje stukje. Maar toch, Aruba. Ik kom er pas sinds ik deze stukjes schrijf voor Banger Sisters. Betaalt wel lekker. Voorheen kan ik mij deze luxe heus niet veroorloven.

Voor de duidelijkheid. Van de opbrengst kan ik nog geen ijsje kopen. Helemaal niks, nop, nada. Logisch want ik doe ook niks. Alleen af en toe een stukje schrijven over wie en wat ik ook maar wil. Op een moment van de dag in de week dat ik dat zelf wil. Geen enkele druk van commercie en allerlei poeha. Daar hou ik van. En daarom schrijf ik dus voor Banger Sisters.
Ik ben wel vaker gevraagd om ook voor andere media regelmatig een stukje te gaan schrijven. Jawel, tegen een heel aantrekkelijke betaling. Mijn antwoord is nog altijd nee. Ik hecht in het leven vooral aan andere dingen dan alleen maar geld. Dat komt vooral omdat ik geld zat heb. Schrijven is voor mij een hobby maar vooral ook een uitlaatklep. Ik wil niks te maken hebben met commercie. Schrijven tegen betaling brengt ook verplichtingen met zich mee. Als betaald columnist word ik een simpele productiefactor. Anderen gaan bepalen wat ik schrijf, waarover, hoe vaak en wanneer. Dat wil ik niet.

Waarom ik mijn stukjes schrijf?
Ik zit heel simpel in elkaar. Soms weet ik het zelf niet eens. Het begint vaak al te kriebelen als ik het nieuws volg, de krant lees. Of er flitst zomaar iets door mijn hoofd waarover ik op dat moment iets wil vertellen. Soms interesseert het onderwerp mij op dat moment voor geen meter. Ik wil gewoon wat schrijven. Het kan gaan over een actueel thema maar net zo goed over oude herinneringen. Het enige dat mij interesseert is dat ik er regelmatig iets van mijzelf in kwijt kan. Die ruimte heb ik lekker bij Banger Sisters.

Morgen sta ik op en kijk hoe de wereld dan weer draait.
Heb ik toevallig zin om wat te schrijven dan doe ik dat en anders niet. Komt het wel een ander keer. Misschien wel over een heel ander onderwerp dan wat ik nu in gedachten heb.

Morgen ga ik weer naar Aruba.
Peinzen over mijn volgende, spontane stukje.

 


Meer columns van Rob van Spanje? Lees zijn bundels Vis op vrijdag en Ik hengel maar wat!


written by

1 reactie op Aruba

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.