Vanavond gaan er mogelijk 14.809.386.700.124 sneeuwvlokken vallen.
Vooral het zuidwesten van het land zal genadeloos getroffen worden.
Nederland zet alle signalen op scherp.

We beginnen met code geel.
Heel voorzichtig vanwege die gemelde 14.809.386.700.124 sneeuwvlokken. Waarschijnlijk pas morgen maar kan ook al vanavond zijn. Tijdig de burgerbevolking waarschuwen omdat er mogelijk sneeuw gaat vallen. En dan in die hoeveelheden. Waar en hoeveel weet geen mens maar je weet maar nooit. Veiligheid voor alles.

De vooruitzichten zijn zonder meer onheilspellend.
Nog geen dag later geldt immers opeens code oranje. Voor morgenochtend wordt er maar liefst kans op mogelijke gladheid gemeld. Natte weggedeelten kunnen aanvriezen. Had ikzelf niet kunnen bedenken. Effe heftig dus. Snowboots aan, sneeuwkettingen en met gevaar voor eigen leven naar het werk. Niet verantwoord hoe we hier in Nederland omgaan met de veiligheid van onze werknemers. Wat zijn we toch een watjes; op en top verwend.

Het zal allemaal wel meevallen en ik ga rustig slapen.
Dan schrik ik wakker bij code rood. Nu wordt het echt serieus.
Rond Utrecht en Amsterdam rijden amper treinen. Of ik op tijd thuis kom? Geen enkel probleem: ik ben niet eens de deur uit geweest. Ook niet van plan. Bovendien woon ik doodgewoon in Zuid-Limburg, ver van al die heisa vandaan.

Soms vraag ik mij weleens af of we niet overdrijven.
Natuurlijk zijn waarschuwingen op z’n plaats maar laat het daar ook bij blijven. Ook mensen die de weg opgaan hebben hun verstand. Dommeriken en roekelozen zullen er altijd zijn.

Ik ga in gedachten even terug naar mijn wintervakanties.
Blij dat er sneeuw, heel veel sneeuw ligt. Nooit gehoord van code rood.
Ik ga evenals duizenden anderen de weg op. Effe aanpassen aan de weersomstandigheden en da’s al. In Nederland zijn we maar al te zeer verwend. We krijgen alles aangereikt op een presenteerblaadje. Hoeven we zelf niet meer na te denken.

Ik hou het graag simpel.
We hebben lente, zomer, herfst en winter. Nooit anders geweest.
In de zomer ga je niet met sneeuwkettingen de weg op. De herfst is nou niet echt het seizoen om in je nieuwe zomerkleding rond te flaneren. In de lente denk je aan alles behalve triest weer. In de winter herleven lang vervlogen herinneringen aan pakken sneeuw.

Ik geniet van elk seizoen.
Ieder jaar maar weer.
Code rood?

Gebruik je verstand.

 

Meer columns van Rob van Spanje? Lees zijn bundels Vis op vrijdag en Ik hengel maar wat!



 

written by

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.