Ik ga zeker niet schrijven over al die vallende, dwarrelende blaadjes waar je vast van gaat zwijmelen. Genieten kan ik wel van die vaak schitterende herfstkleuren. De natuur is mooi, zeker ook in de herfst. Je moet het wel willen zien.

De meteorologische herfst is op 1 december afgelopen; op die dag begint de winter. De astronomische herfst duurt tot 21 december voordat we kunnen zeggen dat het winter is.
Voor veel mensen betekent de herfst een wat sombere tijd. Somberder dan de rest van het jaar.
Alleen al van het woord somber word je niet echt vrolijk.
Ach, het is maar een woord. Net zoals depressiviteit en dood alleen maar woorden zijn. De diepere betekenis achter die woorden is voor menigeen onduidelijk, voor anderen een akelige gedachte. Of je denkt er helemaal niks bijzonders bij: het is maar ’n verzameling letters; meer niet.

Wat stelt de herfst dit jaar voor? Niks, helemaal niks of toch geweldig?
Hoor ik bij het weerbericht dat vooral de maand november dit jaar uitzonderlijk is geweest: de warmste novembermaand van de afgelopen honderd jaar. En jawel. Tot ver in november zitten we nog in zomertenue in eigen tuin of op een terras heerlijk te genieten van de nazomerzon. Natuurlijk, de natuur doet gelukkig niet mee aan sombere gevoelens en laat gewoon z’n bladeren vallen. Een vast repeterend repertoire, ieder jaar maar weer. Alleen wij mensen maken er regelmatig weer wat droevigs van.

Hoelang is het geleden dat we nog een echte herfst hebben gehad? Wat is dat, een echte herfst? Een flinke storm, het liefst in combinatie met stromende regen en jij moet er met de fiets doorheen? Met tegenwind natuurlijk. Ontwortelde bomen, alarmfase oranje of rood zodat je compleet van de weg waait? Nat, guur en koud? Of toch die geweldige boswandeling met een stralend zonnetje, genietend van die kleurenpracht, paddenstoelen en alles wat de natuur te bieden heeft? Of denk je weer terug aan die heerlijke strandwandeling om eens lekker uit te waaien?

Als je het wilt zien, heeft ieder seizoen z’n charmes.
Je kunt erover klagen en blijven klagen. Natuurlijk, het is een jas frisser; kun je je op kleden; geen reden om te klagen.
Je kunt ook proberen om de mooie kanten van de herfst te zien. Je moet het wel willen zien. Ga er op uit en kijk. Kijk zoals je vroeger als kind altijd hebt gedaan. Je probeert bij wijze van spreken elk vallend blad te vangen. Je doorleeft de kracht en pracht van al die vallende herfstbladeren. Je geniet, zonder allerlei mistroostige bijgedachten.
Dat deed je als kind. Waarom doe je dat nu niet meer?

Herfst.
Ik ken de verhalen van mensen die lijden aan een of andere vorm van depressiviteit.
Daar kan ik toevallig over meepraten. Voor velen van hen betekent de herfst nog eens een extra domper op hun toch al vaak zwarte blik op de realiteit. Somber dus, de lol van het leven niet meer zien, nergens meer van kunnen genieten. Ik weet wat dat met iemand kan doen.

Van nature ben ik een optimist; dat scheelt alvast.
Natuurlijk, ook ik heb last van die depressieve stemmingen. Maar dat heeft niets te maken met de herfst. Met vlagen heb ik die het hele jaar door, nu eens wat meer, dan weer wat minder. Leuk is het niet; ik zou het anders wensen. Het is niet anders, da’s de realiteit. Ik probeer er telkens weer het beste van te maken.

Ik prijs mij gelukkig dat ik kan schrijven. Voor mij is dat schrijven een belangrijke uitlaatklep. Soms even schoon schip maken met wat mij dwars zit, een beetje humor of zomaar wat mijmeringen.
Hoe dan ook: altijd met een glimlach.

Ook dat is voor mij de herfst.

 


Meer columns van Rob van Spanje? Lees zijn bundel Vis op vrijdag!

written by

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.