Maandag ga ik onder het mes.
Ik verzin het niet maar om 7.00 uur ben ik aan de beurt. Als eerste.
Weet niet of ik daar blij mee moet zijn.
Het maakt mij allemaal effe niet uit.
Alles beter dan het nu is.

Om mee te beginnen: operatie aan mijn schouder.
Dat gaat dus maandag gebeuren. Heeft allemaal wat langer geduurd omdat de operatie kennelijk nogal ingewikkeld is. De chirurg wil het niet in zijn eentje doen en dus een tweede chirurg erbij. Dan heb je wel wat mag ik hopen.
Wat ze gaan doen? Op hoofdlijnen weet ik dat wel maar voor de rest zal het mij een zorg zijn. Ze doen maar wat het beste lijkt.
Uiterlijk ben ik een koele kikker, innerlijk af en toe een storm. Zo ook nu.

Aanleiding is mijn armbreuk van ruim twee jaar geleden.
Sindsdien kan ik mijn rechterarm amper meer gebruiken. Al helemaal niet meer boven schouderhoogte. Lastig? Jawel. Simpele dingen zoals een kopje water uit de kraan pakken of een kopje koffie nemen. Nauwelijks controle over mijn arm.
Ik ga heus niet dood want alles kan ook links.
Lastig is het wel.

Al eerder ben ik in de OK geweest.
Ik herinner mij nog de verpleegkundige die in een hoekje de messen staat te slijpen.
Een ruggenprik en laat de rest maar lekker over mij heen waaien. De artsen gaan hakken en snijden en daarna heerlijk relaxed bijkomen op de recovery.

Ik lees nog even de laatste instructies door.
Geen nagellak, piercings en kunstgebit. Transparante nagels zonder glitters mogen wel. Gelukkig maar. Ik vlij mij neer en ben als was in hun handen. Alleen op maandag.

Over twee weken krijg ik weer een operatie.
In verband met mijn etalagebenen. Kan de laatste weken amper meer lopen. Vind ik veel spannender dan dat klusje van maandag.
Voor de rest ben ik kerngezond.
Ik kijk uit naar maandag; de rest boeit mij niet.

Ga mij geen succes toewensen.
Dat is slechts voorbehouden aan de chirurgen.

 

Meer columns van Rob van Spanje? Lees zijn bundel Vis op vrijdag!

written by

1 Comment on Onder het mes

  1. Goed bericht dat de messen geslepen zijn fdat snijdt wat makkelijker. He Rob wat ik niet begrijp een ruggenprik voor een schoyderoperatie . Volgens mij krijg je een ruggenprik alleen voor elke ingreep onder de navel. Zou maar uitkijken dat je met je hoofd aan de goede kant van de operatietafel ligt 🙂 en dat de chirurgen na hun hockeywedstrijd vandaag niet te veel dorst hebben gehad.
    Zo goed ?
    Ben zelf 18 keer onder het mes geweest en leef nog steeds. Ik lees je snel weer.
    Groetekes dimph

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.