Onze koning. Zijn hele leven omringd door hofpersoneel en een permanent cordon van beveiligingsfunctionarissen. Leven volgens een vooraf bepaald protocol. Het godsganselijke jaar door die alsmaar verplichte nummertjes; jaar in, jaar uit. Hij is er voor in de wieg gelegd. Vanaf zijn geboorte is zijn lot en toekomstige leven door anderen bepaald.
Steek je vinger op als je wilt ruilen.

Zoals je weet, ken ik Alex al vele jaren; uiteraard tutoyeren wij elkaar. Dat geldt natuurlijk ook voor de hofdames: Ottoline Antoinette Gaarlandt-van Voorst van Beest, M.L.A. barones van Zuylen van Nijevelt-den Beer Poortugael en A.M. Crince le Roy-van Munster van Heuven. Allemaal heel gewone meiden van eenvoudige komaf. Ik zou bijna zeggen: wie kent die nou niet?

Als ik het een keer moeilijk heb, bel ik hem gewoon voor advies. Hij staat altijd voor mij klaar. Andersom geldt natuurlijk hetzelfde. Menig Koninklijk Besluit heeft hij ondertekend nadat wij er samen al dan niet serieus over gekeuveld hebben. Hij zet daarna pas zijn handtekening en de Raad van State weet uiteraard helemaal niks van het onderonsje. Dat geldt ook voor de troonrede. Bij menige passage heb ik het strikt formele en ambtelijke taalgebruik vervangen door wat luchtiger teksten. Af en toe zelfs met een kwinkslag. Genieten voor het klootjesvolk.

Een aantal maanden geleden sta ik voor zijn vakantiehuis in Italië. Vergist, blijkt het optrekje in Griekenland te moeten zijn. Ik word per dienstauto meteen opgehaald. Zoiets regelt die jongen direct. Zo is Alex nu eenmaal.
Uiteraard kent heel Nederland de bijnaam van Onze Koning die ik ooit voor hem heb bedacht: prins Pils. Het voetvolk vindt zoiets wel leuk en Alex houdt zelf ook wel van een grapje.
In die periode gaan we samen regelmatig al lallend over de straat. Niet dronken maar wel in gepaste mate teut. Zigzaggend zingen we samen uit volle borst het Wilhelmus. Over Duitsen bloed en zo. Ook vindt hij het dan extra leuk om “den koning van Hispanje” extra luidruchtig te zingen als toespeling op mijn achternaam. Daarna voeren beveiligingsfuntionarissen hem af.

Als ik weer eens ‘n keer op een van de paleizen ben, komt ook Maxima er af en toe even bijzitten.
Bij een van die gelegenheden (2001) zeg ik, dat ik een optreden van Alex over een brief van de vader van Maxima bepaald niet handig vind. Ik laat mij ontvallen dat ik dat best “een beetje dom” vind. Maxima vindt dat wel grappig en jawel hoor, even later herhaalt zij dat tijdens een interview van Alex en haar dat door miljoenen mensen is bekeken. Helemaal ingestudeerd maar het volk moet zo af en toe vermaakt worden. De camera’s draaien en dat haalt natuurlijk de krant.
Ook Alex vindt dat wel leuk en hij lacht er zelf om. Hij kan ook heel goed tegen kritiek. Hij zal zich heus niet gauw op zijn koninklijke pik getrapt voelen. Wij leven tenslotte niet in Turkije.

Regelmatig wissel ik mailtjes met het Koninklijk Huis. Die worden steevast afgehandeld door iemand van de nogal omvangrijke hofhouding. Als ik een mailtje heb voor Alex persoonlijk dan stuur ik dat altijd via een apart account. Daar verwerk ik nog een code in zodat hij weet dat ie van mij is. Niemand van de hofhouding kent die code en die mailtjes gaan altijd meteen naar Alex. Dat werkt een stuk sneller dan via het officiële kanaal met al die protocollen.

Momenten van privacy zijn voor Alex spaarzaam. De godsganselijke dag permanent mensen om je heen. Alles wat je doet en zegt wordt met argusogen bekeken en op een koninklijk goudschaaltje gewogen. Gelukkig zijn de hoogtijdagen van paparazzi voorbij.
Koningsdag anno 2016. In een volstrekt nieuw jasje, deels ingestudeerde spontaniteit en blije gezichten. Geen koekhappen meer, hatseflatsen bakken, wc-potten gooien en al die andere oubollige heisa. Kom op zeg, die knul is 49. Ook het resultaat van menig uurtje brainstormen tussen Alex en mij. Je hebt het deze week op tv kunnen zien.

Komende maanden zullen weer massa’s mensen gebruikmaken van de mogelijkheid om paleis Noordeinde en de Koninklijk Stallen te bezichtigen. Uiteraard kom je bedrogen uit als je denkt wellicht een glimp van het koninklijk paar op te vangen. Logisch.

Alex, ik weet dat je mijn columns altijd leest.
Speciaal voor jou: hoera, hoera, hoera!

 


Meer columns van Rob van Spanje? Lees zijn bundel Vis op vrijdag!

written by

4 reacties op Willem-Alexander

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.