De zestiger jaren van de vorige eeuw.
Als een van de eersten in het dorp hebben wij een echte televisie. Mijn ouders dus.

Kijken naar Swiebertje, Pipo de clown, Ivanhoe, Bonanza.
Kinderen uit de buurt komen op woensdag- en zaterdagmiddag bij ons tv kijken. Niet binnen maar buiten. Bij die mensen die een echte televisie hebben! Naast elkaar zitten ze buiten op hun knieën door het raam te turen naar onze zwart-wit televisie, zes meter verderop. In die tijd is dat genieten van wat het leven te bieden heeft.

We zijn inmiddels een paar jaren verder.
Regelmatig loop ik ’s morgensvroeg langs wat huizen en daar staat dan de tv aan. Nou en. Moet ik daar wat van vinden? Dacht het niet. Gisteravond in slaap gevallen en staat dat ding nog steeds aan? Niks te doen op de vroege ochtend of gewoon effe zappen om te kijken of er al wat op is? Het maakt geen bal uit wat en waarom een ander iets doet. Oordeel niet.

Zelf kijk ik overdag zelden of nooit tv.
Wel lange tijd gedaan in de periode dat ik werkloos raak en niet meer weet hoe ik de dag kapot krijg. Jarenlang iedere dag maar weer. Naast dat verplichte solliciteren moet ik toch wat. In die tijd kijk ik van ellende zowat alles wat los en vast zit. De meest stompzinnige spelshows voor imbecielen, het weerbericht voor het komende jaar en herhalingen van het nieuws van de afgelopen zes maanden. Hoe doelloos kan het leven soms zijn.

In de krant zie ik het tv-aanbod van vanavond.
Wat voor onzin allemaal. Goede tijden slechte tijden (GTST) en andere onzinnige soaps. Nooit gezien, niks gemist. Nog zo’n topper: The Bold and the Beautiful. Gênante lijven. Mensen kijken daar echt naar. Stompzinnig geprogrammeerd lachen bij Amerikaanse onzinnige onderbroekenlol. Zon, zuipen, ziekenhuis: Hier is het feestje! Sciencefiction haat ik evenals al die onnozelheden zoals romantische filmkomedies. Ik ben niet gauw uit het veld geslagen en blader verder in het aanbod van die dag. Films waarbij het verhaal totaal niet interessant is; het draait alleen maar om spektakel en sensatie. Een typische Veronicafilm zeg maar. Laat maar. Heel Holland bakt, braadt en neukt hoeft van mij niet echt. Wat een pulp en ordinaire rotzooi. Ik bedenk dat er hele volksstammen zijn die echt kicken op dat soort programma’s. Ze doen maar. Ik heb er geen last van.

Zelf ben ik kijker van het serieuzere soort. Voor mij is het vaste programma al jaren het 20.00 uur journaal. Dat wil ik geen enkele dag missen. Waarom? Ik wil dat achtuurjournaal zien. Punt. Inspraak van vrouw of kinderen duld ik niet. In dat opzicht ben ik zeg maar de gezinsterrorist.
Nieuwsuur en andere actualiteiten, De wereld draait door, documentaires, Opgelicht, Opsporing verzocht, consumentenprogramma’s zoals Radar. Regelmatig een goeie film/thriller. Wat dat betreft vind ik Scandinavische producties prachtig: geen sensatie of spektakel maar een goed verhaal en vaak schitterende opnamen in alle eenvoud.
Studio sport op zondag sla ik zelden over en een mooie voetbalwedstrijd of andere sport gaat er selectief altijd wel in. Genieten van een meer dan mooie natuurfilm en dan af en toe nog Discovery en National Geo. Naast alle pulp en bagger altijd een meer dan royaal aanbod. Voor de rest dank ik onze lieve heer dat hij het zappen heeft uitgevonden.

Kijk ik veel tv?
De vraag is oninteressant.
Het antwoord eveneens.

 


Meer columns van Rob van Spanje? Lees zijn bundels Vis op vrijdag en Ik hengel maar wat!

written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.