Mauro’s grootste wens is astronaut worden. Nieuwe planeten ontdekken.
En soms komen dromen en wensen uit…
Met zijn ruimteschip landt hij in de mooiste tuin die hij ooit heeft gezien.
Wie zijn die vreemde wezentjes die hier wonen? En waarom kijken ze zo verdrietig?

Mauro vliegt in zijn ruimteschip door de dampkring en bezoekt een bijzondere planeet; het lijkt een gigantische tuin met reusachtige bladeren, bloemen en planten. Ondanks de zoete geuren is het stil op de planeet.
Al snel komt hij een gek diertje tegen… dat voor zijn ogen transformeert in een soort groen elfje met grote nieuwsgierige ogen en kleine hoorntjes. Het buitenaardse wezentje is snel niet meer alleen. Mauro is al snel omringd door een aantal nieuwsgierige en vriendelijke wezentjes die van alles van hem willen weten.
Ze vertellen hem het verhaal over het einde van hun planeet; vroeger was de hele planeet groen. Totdat de zonnekoning zo betoverd werd door wat hij zag dat hij niet meer kon wegkijken. Sinds dat moment komt hij elke dag een beetje dichterbij, aangetrokken door al die schoonheid. Maar door zijn liefde voor het moois ziet hij niet dat zijn leger alles verbrand en de planeet in een uitgestrekte woestijn is veranderd.

Om te voorkomen dat de zonnekoning de planeet niet volledig verbrand en alle inwoners sterven, besluit de dappere Mauro om te proberen de zonnekoning de andere kant op te laten kijken. Via de woestijn weet hij de zonnekoning te bereiken, maar zijn ogen schieten vuur naar Mauro. Hoe kan hij dit winnen?

Ik ben groot fan van An Leysen sinds haar betoverende sprookjesreeks bij Clavis, zoals Dapper Duimelijntje, Belle en het Beest, Baba Jaga en De notenkraker. De verhalen zijn betoverend, maar het gaat mij met name om haar geweldige illustraties. Ik vind haar bijzonder goed in het maken van zachte gezichten, die ze telkens weer een prachtige uitstraling weet te geven. Ze maakt gebruik van allerlei verschillende kleurencombinaties en tekenmaterialen om haar illustraties in Mauro de ruimtereiziger diepte te geven. Zo gebruikt ze in meerdere illustraties vervaagde elementen, waardoor het oog al snel diepte ziet. Prachtig bedacht! Ik vind vooral Mauro, de buitenaardse wezentjes en de onderwaterillustraties indrukwekkend.
De ruimtewezens zijn zo mooi qua kleur, gezichtsuitdrukkingen en gewoon hun algehele vormgeving. Echt dromerig. Zelfs de ‘slechte’ zonnekoning lijkt niet slecht, gewoon puur omdat ze zo mooi en puur zijn weergegeven.

Mauro de ruimtereiziger is een groot boek, groter dan een A4-tje en met een harde kaft. Het verhaal is eerst even verdrietig, neemt vervolgens toe in spanning en eindigt magisch. Het verhaal gaat over moed, de natuur, reizen en de kracht van vriendschap.
Een leuke bonus is het ‘Droomdagboek van een ruimtereiziger’. Deze pagina’s lijken door Mauro zelf geschreven en getekend te zijn, met pootafdrukken en afdrukken van blaadjes en foto’s. Dit zorgt ervoor dat kinderen vanaf 6 jaar echt geloven dat alles werkelijk is gebeurd. Het laat kinderen magisch denken, wat juist zo goed voor ze is!

Mauro de ruimtereiziger is geschikt voor avontuurlijke astronauten en ontdekkingsreizigers vanaf 6 jaar. De prenten zijn echter voor iedereen betoverend.

Over de auteur/illustrator:
An Leysen (1972) is gehuwd met beeldend kunstenaar Jef Faes. Samen hebben ze een dochtertje Louise (2004), die ook de kunstmicrobe te pakken heeft. Zo maakte Louise zowel voor het boek ‘Tanneke de heksenprinses‘ als voor ‘Prinses Dommelijntje‘ al wat illustraties.
An Leysen werkt als leerkracht aan het Heilig Graf in Turnhout. Daar geeft ze momenteel de vakken creatie en modetekenen. In haar vrije tijd houdt ze van -hoe kan het ook anders- lezen en tekenen.

Uitgeverij: Clavis
ISBN: 9789044835724
Pagina’s: 56
Prijs: €21,95

written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.